Блогот на Богдан. Нено Богдан!

мој мејл: blogatash@yahoo.com

♦ ТИ МEНE „ВOJВOДO“, ЈAC ТEБE „CEPДAPE“

with 11 comments

На времето, обичајот налагал еден комита (или ајдутин) да може да стане  војвода само ако некој друг војвода (или сердар) го признае за таков. Па така, поговорката вели дека кога двајца комити се сретнале и сакале да направат чета, во недостаток на веќе постоен војвода или сердар да го изврши признавањето, едниот комита го признал другиот за сердар, а буквално истовремено овој него го признал за војвода. Така условот бил „исполнет“ и четата добила легитимност. А овој начин на стекнување на легитимност има многу варијанти:

1. Кој ги описменил описменувачите: верувам дека зборот „озбилно“ сте го слушнале досега и верувам дека дури и го употребувате во секојдневната комуникација, ама исто така сум убеден и дека сте свесни дека тој збор не е македонски, ами српски.

Воедно, убеден сум дека никогаш не сте се запрашале како тоа и зошто точно зборот „озбилно“ е српски, а не македонски. Еве како и зошто:

Под македонски литературен јаизк се подразбира сѐ она што Блаже Конески дефинирал за македонски литературен јазик, а соодветните државни органи непосредно по Втората светска војна го озакониле за македонски литературен јазик.

Ако некој збор не е запишан во речникот што Блаже Конески го составил, тогаш тој збор не е македонски, бидејќи што е македонски збор се одредува според тоа дали го има тој збор во речникот што Блаже Конески го составил.

И тоа е во ред, меѓутоа, кој му дал право на Блаже Конески да одлучува кој збор е македонски, а кој не е? Дали имало референдум, па народот со мнозинство гласови одлучил дека Блаже Конески ќе добие монополско право еднаш за секогаш да одреди од сите зборови кои биле во употреба меѓу тогашните Македонци кои зборови ќе бидат прифатени и признаени за македонски?

Немало референдум, туку тогашната власт (која исто така не била избрана на избори) му дала монопол на Блажета. Станува збор за истата комунистичка власт која им го даде „Прохор Пчињски“ на Србите, па логиката вели дека колку што е „Прохор Пчињски“ српски манастир, толку е и „озбилно“ српски збор.

Озбилно инаку е чист македонски збор. Неговиот корен е зборот „било“ (како во „тоа навистина било така“) од каде произлегува зборот „збило“ („што е бре луѓе, што се збило, што се случило“) од каде доаѓа пак „озбилно“ („па озбилно ти велам дека така беше“).

Ако му веруваме на Блажета, наместо „озбилно“ треба „сериозно“ да го употребуваме. Сериозно нема корен во македонскиот јазик, ама во латинскиот има. Е сега, што вели логиката, кој збор има право да е македонски, оној што има корен во латинскиот, или оној што има корен во македонскиот?

Впрочем, сте забележале ли дека сите литературни зборови за половите органи се латински, а оние македонските ги сметаме за безобразни? Ако една работа ја кажеш на латински е културно, ама ако ја кажеш истата работа на македонски е безобразно? Е тоа се вика заблуда за пониска вредност… или можеби „комплекс на инфериорност“ требаше да кажам?

2. Кој ги признал признавачите: да ги искористиме Србите и нивното влијание врз македонската историја уште малку, пред да се префрлиме на други примери. Имено, сите сме свесни дека „Косово е српско“ и дека тоа што денеска во Приштина владеат етнички Албанци е последица на примената на воена сила на авијацијата на НАТО која во 1999та година со сила им го одзеде Косово на Србите и затоа сега косовската независност е спротивна на меѓународното право.

Ај уште еднаш накусо: Косово е српско оти Албанците со сила им го зедоа на Србите, а тоа не е праведно. Согласни ли сте со овој принцип: ако некоја држава стави под своја контрола територија на друга држава со сила – тогаш таа нема право на таа територија?

Ако сте согласни, ајде да ја приклучиме Република Македонија уште утре кон Србија! Оти, колку што Србија има право на територијата на Косово, толку има истата таа Србија и право на територијата на Република Македонија.

Македонија стана потполно независна по мирен пат во 1991та, ама нејзиниот пат кон независност почна на 2ри август 1944та. Кога водачите на неколкуте десетици илјади вооружени Македонци во манастирот „Прохор Пчињски“ решија дека Македонија мора да биде независна и од тогашната бугарска власт, и од поранешната (до 1941) српска власт.

А како ја добија Србите првобитно власта врз територијата на Македонија? Па во 1912та година, српските војски ги протераа со сила Турците кои владееја со територијата на денешна Република Македонија и – со територијата на денешната Република Косово!

Косово станало српско во 1912та година кога српските армии со сила го одзеле од дотогашните управувачи, а тогаш српска станала и територијата на нашата држава, на истиот начин.

Што тоа слушам, Косово било средиштето на српското кралство во средниот век, па затоа е српско засекогаш? Големо чудо, оти Скопје било седиште на српското (Душаново) царство во средниот век, па ај да чујам некој да тврди дека и тоа е српско засекогаш!

Ако во оваа земја живеат денеска мнозинство Македонци и ако пред 66 години македонските вооружени борци помогнати од своите сојузници успеаја да воспостават контрола врз оваа територија и прогласија независност, зошто тоа право да не го имаат и на Косово, каде што вооружените борци од мнозинското албанско население помогнати од своите сојузници успеаја да воспостават контрола врз таа територија и да прогласат независност?

Меѓународното право е еден голем мит оти неговата основа е дека „правилно е она што големите сили ќе го признаат за правилно“ (фамозниот совет за безбедност на ООН, составен од петте најголеми сили). По таа логика, останува да се праша „кој им дал право на големите сили да им даваат право на малите народи и држави да постојат“.

Што тоа слушам, рамковниот договор од Охрид не бил правно валиден оти бил потпишан под присила, во воени услови? А па тогаш и капитулацијата на нацистичка Германија во 1945та не е правно валидна, оти и таа била потпишана под присла, во услови на војна. А истото важи и за создавањето на асномска Македонија, оти и таа беше прогласена во услови на војна, од вооружните македонски комити… или не, комитите беа оние што ја прогласија Крушевската република, исто така невалидна правно оти со сила и во војна беше тоа направено?

Јасно е дека силата на правото произлегува од правото на силата.

3. Кој ќе нѐ чува од чуварите? Басната вели дека еден човек си шетал низ една шума, кога пред него од никаде се појавил еден страшен лав. Лавот му се заканил на човекот дека ќе го убие, ама на тоа човекот се насмевнал и вадејќи една книга во која станувало збор за митологијата, му ја покажал на лавот сликата на Херакле како дави еден голем лав.

„Гледаш ли лаву, дури и во оваа дебела книга има слика која докажува дека луѓето кога се борат со лавовите, луѓето победуваат“ – рекол човекот.

Лавот се зачудил и сфаќајќи дека нема да може да го победи човекот си заминал засрамено. На што човекот, останувајќи сам, се насмевнал пак, помислувајќи “среќа што лавот не знаеше дека оваа книга ја напишал човек, а не лав“.

Каква врска има горнава приказна со поднасловот од оваа точка? Има, бидејќи е во врска со легитимноста на судскиот систем.

Имено, во согласност со законите е ако некој суд донесе одлука некоја фирма да биде казнета за нејзиното прекршување на законот. Ако таа фирма не смета дека одлуката е законска, таа ќе се жали до повисок суд, и тоа може да заврши во крајна линија пред Врховниот суд. На чии одлуки нема жалба, па се поставува прашањето „кој суд ќе им суди на судиите“.

Ова нешто во нашата земја го прави судскиот совет, кој пак има право да поставува и разрешува судии ако смета дека тие го прекршиле законот и не суделе според него. А кој го избрал судскиот совет? Судиите на непосредни избори. Ти мене војводо, јас тебе сердаре, или во случајов „ти мене постави ме за судија, а јас утре кога пак ќе има избори ќе гласам за тебе да останеш член на судскиот совет“.

Истиот случај го имате и со Уставниот суд. Кој што има ексклузивно право да им суди на законите што сегашниот состав на парламентот ги донесува. А кој го избрал Уставниот суд во неговиот сегашен состав? Некој претходен парламентарен состав – кој народот во меѓувреме го развластил на избори.

И која е логиката луѓето избрани од некој поранешен состав на парламентот да им судат на одлуките на луѓето избрани од народот на последните избори?

4. Владата го чести народот, но кој ја чести владата? Не знам колку ви е познато името, ликот и делото на англискиот економист Џон Мејнард Кејнз, ама неговиот рецепт за излегување на една држава од економска криза сигурно сте го слушнале до сега. Станува збор за следниов логички „воз“:

Зошто се луѓето сиромашни – затоа што се невработени – а невработени се оти фирмите немаат доволно пари за да ги вработат – а немаат фирмите пари затоа што никој не ги купува нивните производи – а никој не ги купува нивните производи оти луѓето немаат пари – а немаат пари оти се невработени.

Следствено:  ако само државата им даде пари на фирмите да вработат луѓе и да им даваат плата – тие луѓе утре ќе купуваат од производите на фирмите – фирмите ќе имаат профит од кој ќе можат самите да даваат плати на работниците – па тие ќе купуваат уште повеќе производи – тоа ќе значи уште поголем профит за фирмите – и повеќе вработувања – и уште повисоки плати – и… и така демек се излегува од кризата и сиромаштијата.

Значи, треба само некој (државата) да уфрли пари во економскиот систем и потоа економијата како снежна топка тркалајќи се ќе станува сѐ поголема и поголема. Со други зборови, државата е доволно еднаш да ги чести фирмите, и после ќе нема крај на економскиот развој.

Е тоа е голема идеја на Џон Мајнард Кејнз која кога и да била пробана во пракса – не дала ама баш никакви позитивни резултати, ами само негативни. Оти така?

Е па, државата лесно може да ги чести фирмите со субвенции, но кој да ја чести државата со пари за да ги даде тие субвенции? Има два извора:

Или ќе треба да ги зголеми даноците државата за да ги собере тие пари, со што колку дала државата, толку и ќе треба претходно да земе од народот, па ништо не направила, оти е исто тоа како од левиот џеб да префрлате пари во десниот џеб, или…

Или, ќе треба тие пари да ги најде од странство, т.е. да позајми пари, па преку пумпање на тие кредити во економијата да го поттикне стопанството. Но, тие кредити мора некој ден да бидат вратени, и тоа со камата, а проблемот со пумпањето пари и очекувањето тие да се оплодат неколкукратно е во тоа што математиката не се поклопува.

Ако една фирма земе кредит од милион евра и им ги подели тие пари на своите вработени како плата, и тие со таа зголемена плата тие вишок пари целосно ги потрошат за купување на производи од својата фирма, тогаш на фирмата ќе ѝ се вратат плус милион евра приходи, и ако тие пари сосема фирмата ги одвои за враќање на земениот кредит, пак со тие пари ќе биде доволно само главнината да се врати, а за каматата ќе треба да се бараат пари од други извори.

Е сега, ако со тој метод на ниво на една фирма не може да се постигне развој, како ќе се постигне развој на ниво на една држава? Погледнете ја Грција, толку милијарди долари кредити влегоа во нејзината економија во изминативе децении и беа раздадени како субвенции и зголемени плати и пензии и сега треба да излезат тие пари од државата за враќање на кредитите, ама со камата. Грција е најсвеж доказ (по кој знае кој пат) дека Кејнз не бил во право.

Не дека кредитите не можат да го помогнат развојот. Ако се потрошат за инвестиции што ќе ја подигнат продуктивноста на економијата секако дека можат. Пишував јас за тоа на времето подетално во Како да се збогати Македонија“.

5. Пратениците ги гласаат законите, но кој ги гласа пратениците? „Народот!“  ќе речете веднаш, народот на избори ги избира пратениците и им го дава правото тие во негово име после да донесуваат закони, да избираат влада и да ѝ одредуваат буџет на таа влада.

А кој го бира народот? Кој одлучува кои точно жители на една држава ќе имаат право на глас, право да избираат кој ќе седи во парламентот?

Ајде со ред. На судењата на нацистичките злосторници после Втората светска војна, тие секогаш се бранеле со зборовите „јас само следев наредби, а тие наредби беа во согласност со законите на нашата држава“. Тоа е сосема точно, оти навистина тие следеле наредби од нивните претпоставени кои биле во согласност со важечките процедури поставени на тие функции и нивните наредби за масакри и убиства и разурнувања биле сосема во согласност со законите на Третиот рајх.

Проблемот е што Третиот рајх не бил легитимен, и затоа сите закони донесени во неговото време не биле навистина закони. Законодавците што ги донеле тие закони не биле избрани на избори, туку биле поставени од страна на Хитлер штом тој вовел диктатура во земјата.

Иста логика имаме и со нашата криминална приватизација која строго формално гледано скоро воопшто и не беше криминална, оти речиси за сите грабежи на народниот имот си имаат сите олигарси документи со кои ја докажуваат законитоста на своите апашлуци.

И тоа е точно, приватизацијата беше изведена според важечките закони, ама дали тие закони беа легитимни? Беа донесени од парламент избран на фалсификувани избори, и по таа основа, ако некогаш настане ревизија на приватизацијата таа не треба да застане со казнувањето на олигарсите – тие ниту еден закон не прекршиле – туку со казнување на пратениците во Собранискиот состав во периодот 1994 -1998 кои свесни дека немаат легитимност – донесувале закони како да се легитимни.

А сега за народот кој ги бира пратениците. За изборите во 1994та се смета дека беа фалсификувани не само поради многубројните дубари со броењето на гласачките ливчиња во изборните единици каде мнозинството се Македонците, ами и поради надуваните избирачки списоци во оние изборни единици каде што Албанците се мнозинство.

Над сто илјади косовски Албанци кои немаа македонско државјанство и по таа основа немаа право да гласаат на изборите во Македонија преку ноќ добија државјанства со цел со своите гласови да му дадат легитимитет на Киро Глигоров, кој така беше избран за претседател.

*

Меѓутоа, тие избори дадоа таква власт каква што дадоа и таа власт си владееше мирно цели четири години, а последиците од тоа владеење ги чуствуваме до ден денешен (моќта на олигарсите и составот на Уставниот суд). Фундаменталниот принцип на човечката природа што им обезбеди легитимност на тие тогашни власти, ќе биде тема на наредната колумна која ќе биде објавена во четврток и ќе носи наслов „Прашањето на легитимноста“.

До тогаш поздрав🙂

11 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. Врти-сучи, може заеднички ќе дојдеме до ВИСТИНАТА за коренот БИЛ. Кога го напишав постот за името Билјана не размислував многу, туку едноставно така ми дојде, но сега ми поттикна дополнително размислување.
    Значи, имаме минато време од сум – бев, па неговата л-форма бил – суштествува(л); потоа имаме биде – да се биде, кое исто така значи суштествува, битисува. Имаме и збор „било“ – како жила клукачка (срцевина, срж, живот). Па и ако го поврземе со другите словенски јазици каде збиља е вистина, навистина – суштина, срж – тогаш, врти-сучи НАЈОЗБИЛНО на исто сме.

    Билјана

    11/04/2010 at 22:01

    • Ама речникот на Блаже вели дека „озбилно“ не е македонски.

      „Сериозно“ било македонски.

      Кој ли е коренот македонски на „сериозоно“, се прашувам?

      Утре да одиш да си го смениш името од Билјана во Сериозјана🙂

      Патем, името на една македонска принцеза од ерата на антиката која се викала на македонски Береника Грците го пишувале како Ференика.

      Една од жените на Филип (име што Македонците, според Плутарх, го изговарале како Билип) се викала по грчки Филина (на македонски Билина, кое нешто е верувам античка македонска форма на Билјана)

      Е ај сега…

  2. Одлично размислување, Нено.
    Мала поправка:
    Во точката 3.во реченицата “Има, бидејќи е во врска со легитимноста на судскиот систем поврзана.“ – зборот “поврзана“ е вишок бидејќи неговото значење веќе го оствариле зборовите “во врска“.
    Поздрав.

    LupcoBocvarov

    11/04/2010 at 23:46

    • Ах, бе Љупчо, па тоа е мала ситница.

      Но, ако веќе е ситница зарем не е вишок зборот „мала“.

      Сакам да кажам, зарем постои некаде голема ситница.

      Ако веќе постои, зарем има потреба зборот „некаде“ да стои по „постои“. Ако нешто постои, сигурно е некаде, зарем не?

      Баш ме интересира кој тоа го смислил правилото дека во речениците не може да има „вишок“ зборови.

      Нема никој да се буни дури и да има.

      Но, чекај, зарем „нема никој“ не е двојна негација и по таа основа варијанта на вишокот зборови?

      ….

      Ме сфаќаш Љупчо што сакам да кажам🙂

      (ако веќе го кажувам, која е потребата да велам дека „сакам“ оти ако не сум сакал, не би го кажал тоа што сум го кажал, нели?)

  3. Фарса до фарса, што друго да се каже…

    Мислам дека повеќето луѓе имаме некоја магловита претстава за овие работи дека е така, но некако, заради сопствениот конфор и немање време/енергија, полесно ни е неосновано да се надеваме дека сепак не е баш така, до толку, и тука завршува размислувањето.

    Поздрав!

    Мартинка

    13/04/2010 at 14:15

  4. … Нено море … шо си нанижал тоа во постот … од – до … филозофија во неколку редови , а суштината да се долови потребни се најмалку три тома …
    … ова со Блаже Коневски си го опеал бе … не си го критикувал … јаска наведениот и оние двајцата со глаголица на бесилка би ги пратила … ама си немам легитимност од војводата …🙂 …
    … е сеа за Филипот интересно ја однесе работава … ама оние кои варосуваа ( белеа ) по домовите и градеа со вар и песок … па еве до ден денес восхит изнудуваат со варошот шо го оставија … на крајот филот ќе го нанесат … а билото … или носечката греда на кровот … само врвни Ма – чеда или синови и ќерки ја поставувале … а кога зборуваш за грчкиот кој е мешавина на ѓупски со каурски и малку еврејско посолено … во етиопија ќе те однесе🙂 ))) …
    … ај една голема гушкаааааааа🙂 )))) …

    gocajaska

    15/04/2010 at 19:12

    • Ма знам дека три тома ќе треба, ама ова тука е како скица, како зрно, како никулец…

      Ќе биде и тоа, и три тома ќе израснат од ваквите никулци.

      Овој блог ми е како расадник за идеи, тука ги ставам да изникнат, па ако најдам некој ден нива (спонзор) во книга ќе ги пресадам и израснам🙂

      Гушкааааааа и за тебе Гоцо😆

  5. Го послушав твојот совет Богдан и ги прочитав трите постови кои ми ги препорача. Но, прво да истакнам дека мило ми е што ја поштуваш Австро-економската школа-пополека, но сигурно почнува да се гради една база на нејзини поштувачи. (ова го напишав пред да ти ги прочитам другите постови-така да, награди ја основата и стварно читај Австро-економисти!)

    Постов е креативен, но имам некои коментари:

    “Дали имало референдум, па народот со мнозинство гласови одлучил дека Блаже Конески ќе добие монополско право еднаш за секогаш да одреди од сите зборови кои биле во употреба меѓу тогашните Македонци кои зборови ќе бидат прифатени и признаени за македонски?

    Немало референдум, туку тогашната власт (која исто така не била избрана на избори) му дала монопол на Блажета.”

    Зарем, референдум би требало да одлучи кој збор ќе биде македонски, а кој не? Мнозинството ќе одлучи за малцинството? Очигледно, во случајот каде што власта одлучува што е, а што не е, имаме обратна ситуација. Сепак, и двете ситуации се срање и единствено морално и праведно кој би одлучил за кој збор е македонски, а кој не е, е(како и секаде и секогаш)СЛОБОДНИОТ ПАЗАР НА ИДЕИ.

    “Согласни ли сте со овој принцип: ако некоја држава стави под своја контрола територија на друга држава со сила – тогаш таа нема право на таа територија?”

    Зошто застануваш со поставувањето на принципот, кај вештачки ентитет-држава? Дали си согласен ти дека ако некоја индивидуа го стави под своја насилна контрола било кој друг човек-тогаш Насилникот нема право врз животот на владеаниот? Но, тогаш ако нема право на насилно заробување било која личност-како тогаш тоа право го има Државата-збир на индивидуи?Дополнително, што историски не постои Држава која не е создадена насилно. (под Држава се мисли монополизирана власт врз употребата на сила на одредена територија).

    “Јасно е дека силата на правото произлегува од правото на силата.”

    Само каде што силата доаѓа прва и го создава правото. Таму каде што правото е прво (во Слободно Општество-free market anarchism”- засновано на природно правна теорија!), а силата е само алатка за заштита на правото, имаме остварување на права и слободи во пракса.

    “Или ќе треба да ги зголеми даноците државата за да ги собере тие пари, со што колку дала државата, толку и ќе треба претходно да земе од народот, па ништо не направила, оти е исто тоа како од левиот џеб да префрлате пари во десниот џеб, или…

    Или, ќе треба тие пари да ги најде од странство, т.е. да позајми пари, па преку пумпање на тие кредити во економијата да го поттикне стопанството. Но, тие кредити мора некој ден да бидат вратени, и тоа со камата, а проблемот со пумпањето пари и очекувањето тие да се оплодат неколкукратно е во тоа што математиката не се поклопува.”

    Воглавно, си во право за Кејнз. Но, има нешто што не си го пишал а е можеби најважно (посебно, имајќи ја на ум фискалнта политика на САД во справувањето со денешната криза). Тоа е дека Државата се позајмува на домашниот пазар со што вештачки снижува каматните стапки под пазарното ниво (а пазарното ниво се создава во точката на пресекување на заштедите и побарувачката на кредити)со што создава бизниси циклуси (рецесија и бумови). Второ, го пореметува потрошувачкиот и следствено, производствениот шаблон-преку пореметување на ценовните сигнали. Сето ова води кон понеефикасно задоволување на човековите потреби и намалување општествена благостојба.

    “Не дека кредитите не можат да го помогнат развојот. Ако се потрошат за инвестиции што ќе ја подигнат продуктивноста на економијата секако дека можат”

    Ги прочитав и другите твои колумни кои опфаќаат економски теми. Креативни, но контрадикторни во својот корен (дури и со претходниот цитат кој ти го коментирав). На некој наврат говориш против Државата, а потоа кажуваш во што Државата треба да инвестира. Па, и Кенјз не бил луд да вели дека Државата треба само да фрла пари и да вработува луѓе во администрација, туку го велел токму тоа ТИ што го велиш во колумната за патиштата-мостивите- дека треба Државата да инвестира во капитални добра бидејќи ќе помогнат во подигнувањето на потрошувачката (да изградиш пат треба да вработиш градежна компанија-градаежната активност повлекува со себе уште 28 други дејности-ова се пари за сите вработени во овие 30тина дејности-ова е Зголемена Потрошувачка!). Разликата помеѓу тебе и Кејнз и Ставревски е тоа што ТИ имаш поинаков став за во што точно Државата треба да инвестира. Но, ваквиот став е СПРОТИВНЕН и со АВСТРОЕКОНОМИСТИТЕ, и со СЛОБОДНИОТ ПАЗАР, и со КАПИТАЛИЗМОТ (што е Слободен Пазар). МЕ мрзи сега да ти пишувам цел реферат за се што грешиш (ако се нарекуваш бранител на Слободниот Пазар или пак верувач во Австро-економистите!). Провери си ги позициите-моја пријателска препорака:прочитај ја Man, Economy and State od Rothbard. Се е јасно таму кој се позициите на бранителите на слободниот пазар, капитализмот и човековата слобода! Нормално, ако не се сметаш за човек кој верува во овие вредности тогаш повлекувам се што кажав горе.

    “Проблемот е што Третиот рајх не бил легитимен, и затоа сите закони донесени во неговото време не биле навистина закони. Законодавците што ги донеле тие закони не биле избрани на избори, туку биле поставени од страна на Хитлер штом тој вовел диктатура во земјата.

    И тоа е точно, приватизацијата беше изведена според важечките закони, ама дали тие закони беа легитимни? Беа донесени од парламент избран на фалсификувани избори, и по таа основа, ако некогаш настане ревизија на приватизацијата таа не треба да застане со казнувањето на олигарсите – тие ниту еден закон не прекршиле – туку со казнување на пратениците во Собранискиот состав во периодот 1994 -1998 кои свесни дека немаат легитимност – донесувале закони како да се легитимни.”

    Но, дали легитимноста и духот и моќта на законот го дава мнозинството преку искажување на легитимноста (ова звучи на Ѓорчев кој ја оправдуваше Црквата на плоштад со тоа што Црквата била дел од нивната програма, а граѓаните гласале за нив-ќе беше интересно ако во програмата на ВМРО стоеше проект во кој се велеше дека ако победат на изборите ќе изградат Џиновски Кур)? Што ако Парламентот бил избран во 1994 од 100% граѓаните во РМ? И пак ги донел истите закони? Дали тогаш приватизацијата е легитимна или не е? (не велам ништо за приватизацијата, туку за твоите “стандарди” на што е праведно и легитимно). Богдане, провери си ги позициите за што е право, а што не е (ова е филозофско-правно прашање, така да бара поширока елаборација и думање!).
    Патем, Хитлер бил сосема демократски избран и неговото владеење Е легитимно! Победил на фер и слободни избори колку што победи и Грујо на фер и слободни избори. Тоа што го составил Хитлер потоа Парлементот било сосема легитимно и законски-така било уредено со нивните закони (ако одиме според Твојата формалистичка логика според која Парламентот и Владата треба да бидат избрани само од мнозинството граѓани на ненаместени избори!).

    “еѓутоа, тие избори дадоа таква власт каква што дадоа и таа власт си владееше мирно цели четири години, а последиците од тоа владеење ги чуствуваме до ден денешен (моќта на олигарсите и составот на Уставниот суд).”

    Составот на Уставниот Суд како нешто што денес трпиме како лоша последица од претходната власт-ова ти е тотална небулоза! Денешниот Уставен Суд функционира на можеби најправно професионален начин од осамостојувањето на РМ. А за тоа што во нашиот Устав сме си уредиле да мандатот на уставните судии е 9 години е сосема легитимно и нормално уредено решение (карактеристично за голем број од демократските земји). Целта е токму да се избегне партиското влијание и железната рака на Грујо!

    п.с. Убаво ја започна логиката кој кого бира и од каде правото на тој што бира да бира за секој…но не ја одведе оваа слободарска идеја до својата логична крајност. Потоа се губи постов во твои субјективни ставови без сериозна поткрепа. Твојата почетна идеја кога ќе ја доведеш во својата логична целина ќе видиш дека единствено морален, праведен и патем НАЈЕФИКАСЕН (економски) свет е светот без Држава, каде што секоја услуга и производ (и безбедноста, а да не зборуваме за ситници-патишта, судови, итн.)ќе биде снабдена од слободни индивидуи на слободен пазар. Но, тоа е тоа!

    п.с. На добар пат си Богдан…но, провери си ги и зацврсти си ги позициите.

    Rothbard

    10/12/2010 at 19:49

    • Како прво, мило ми е што текстов / блогов те поттикна да поставиш неколку прашања.

      Ако прочиташ и само неколку од моите постови, ќе согледаш дека низ сите провејува одредена нијанса на цинизам. Тој е последица на моето животно искуство.

      Од таму, главна цел на блогов не е да дава одговори, туку да поставува прашања. Не да едуцира, ами да провоцира. Очигледно, во твојот случај – провокацијата беше постигната.

      Како второ, имам чуство од твојот коментар дека како да сакаш да дебатираш со мене, па дури и да ме убедуваш. Од мое лично искуство, кое го имам преточено и во колумна, дебатирањето најчесто е сосема бескорисна активност. Еве го постот: https://blogatash.wordpress.com/2010/01/08/♦-сите-дебати-се-потполно-бескорисни/

      Како трето, од твоите постови на твојот блог и од коментарот тукашен, можам да заклучам дека кај тебе има силен оптимизам и верба во рационалноста на луѓето. Имено, ако само им го покажеш патот на луѓето, ако само им ја објасниш вистината, тие ќе те сфатат и ќе тргнат на патот кон слободата.

      Тоа мене ми кажува дека си многу млад човек. И сеуште веруаваш дека луѓето, генерално земено, се рационални.

      Ништо од тоа не е подалеку од реалноста. Луѓето се многу работи, ама рационални, братче, не се.

      Така да, твојот пристап не треба да го базираш на таа претпоставка, дека луѓето се разумни и рационални.

      Не без причина е австриската економска школа релативно непозната и непопуларна, а Кејнз и Маркс имале и имаат сеуште толкава популарност.

      • Хм…Во право си Богдан. Дефинитивно ме испровоцира текстот и за жал цинизмот не го приметив.

        Дебатата е корисна, но само за тој кој има доволно разум да ја сфати нејзината корисност или бескорисност пак. Нејзината најчеста улога е во убедувањето на ОНИЕ БЕЗ СТАВ! Тешко дека ќе убедиш комунист во некакви слободарски ставови-посебно што е пеколно тешко и бира неверојаатна храброст и интелектуална зрелост да признаеш дека голем дел од работите што си ги мислел и си се залагал за нив-си ГРЕШЕЛ!

        Инаку, за мојот оптимизам…Не сметам дека секој е рационален и разумен во смисла на доволно заинтересиран за овие прашања. Што сметам под ова? Не е за џабе или случајно тоа што луѓето се незаинтересирани за политичко-општествени прашања или пак се погрешно информирани и програмирани да размислуваат на одреден начин. Но, од друга страна пак, да оптимист сум бидејќи сметам дека ако доволно се укаже на одредени аспекти од политичките прашања тогаш ќе има сериозни промени. Доволно е една политичка партија или институт (како либертаријанската партија на Рон Пол или Лудвиг Фон Мизес Институтот) да направи драстична промена. Битката никогаш не завршува, но не е безнадежно. Секоја генерација мора да ги научи основните слободарски идеи одпоново и за себе. Разликата е во тоа што ние имаме наследство од нашите претходници кои веќе разислувале на овие теми и го дале животот за ова. Наше е само да размислуваме, дискутираме, живееме според принципите и да бидеме таа промена која што сакаме да ја видиме.

        п.с. Релативно млад сум (24години), но тоа не значи дека не сум реален. Знам дека искуството го вели спротивното од тоа што ние се залагаме, но од друга страна пак разумот му претходи на искуството. А разумот вели дека човекот сака да биде слободен и дека цели кон тоа. Ништо не се добива без труд-нема бесплатен ручек нели?-па така и оваа промена нема да дојде сама од себе. Не мора ние да дебатираме ич, ниту пак им беше некоја цел да навредам или да се правам паметен. Го почитувам твојот став и јасно е дека имаш знаење и искуство. Целта ми беше само да истакнам дека би било подобро ако застапуваш конзистентен став-Државата нема место во економијата (според мене, во општеството, но ајде да не идеме до таму!).Поздрав, Богдан и се најубаво. Се читаме на следен блог.

        M.Rothbard

        11/12/2010 at 07:55


Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s

%d bloggers like this: